2. maç Fenerbahçe adına ilk maçtaki doğruların unutulduğu, dış şut seçimlerinde seçici olunmadığı ve özellikle son çeyrekte Ukic-Preldzic ikilisinin doğru olmayan tercihleriyle kaybedildiği bir maç oldu. Efes de ilk maçtaki “kapatılma psikolojisi yüzünden kaybetti” tezini çürüttü, zira ilk maçta da kaybın birincil sebebi bu değildi; “Partizan ile birleşecek” söylentileri ortasında 2. maçı kazanan taraf oldu. Fenerbahçe, sezon başından beri sorunlu yapısını kısa vadede onarabilecek ve fark yaratmasını sağlayabilecek içeriden oynama ısrarını bu maçta gösteremedi, kısalarının aceleciliği ile rakibine son çeyrekte teslim oldu.
Yarın 3. maç, ardından 4. maç tekrar Abdi İpekçi’de. Fenerbahçe adına 2 maçın kazanılması çok ciddi avantaj demek. Salonda etkili bir taraftar olması şart ancak geçen sezon yaşananların yakınından dahi geçilmemesi gerek. Ergin Ataman yine inceden ateşi körüklüyor, hakem kararlarıyla ilgili açıklamaları vs.; bu senaryoyu biliyoruz. Geçen sene tek suçlu sahaya giren Fenerbahçe taraftarı oldu, yine konuşulan sadece “sonuç” oldu, nedenleri unutuldu gitti. Sahaya girilmesini meşrulaştırmaya çalışacak halimiz yok, ancak Ergin Ataman provokasyonuna herkes dikkat etmeli. Dileğimiz saha içi ve dışında temiz, daha temiz bir seri olmasıdır.
Not: Son maçta muazzam bir Ender performansı vardı sahada, onun altını çizmek gerek, elbette Fenerbahçe savunmasının ikili oyun savunmasında ne kadar aksadığını da vurgulayarak. Yine de sahadaki Ender, kendisini beğenmeyen çoğu insanı şaşırtacak cinstendi. Fenerbahçe adına da Greer performansı en büyük sıkıntıydı. Bir de sahadaki mücadelenin temizliğinden ve oyuncuların iyi niyetinden bahsedilmeli; fazlasıyla çalınmış yanlış düdüğe, final serisi olmasına ve geçtiğimiz sezonda yaşananların sıkıntısına rağmen 2 maç da çok temiz geçti.
Dileriz Abdi İpekçi’deki 2 maç Fenerbahçe taraftarının salonu doldurduğu ve maça takımı adına olumlu etkisiyle damga vurduğu bir mücadele olur. Takımımıza başarılar dileriz.
