Geçtiğimiz iki ayda (Grup üyesi Muhammed Mustafa’nın Kasım ayında  ordu tarafından sırtına sıkılmış bir kurşunla öldürülmesinin ardından)  Ultras Ahlawy’nin (Al Ahly taraftar grubu) orduya karşı bu kadar ses  çıkarmasının ardında 3 unsur var.

Geçtiğimiz haftasonu yaptığımız en son koreografi “Ahlawy  Devrimcileri”ydi ve ordu karşıtı tezahüratlar yaptık sürekli, onların katil olduğunu söyledik ve geçtiğimiz gece olanlar ödememiz gereken bedelmiş.

1 – Onların silahlarla stada girmesine izin veren ve maç esnasında, her golden sonra 3 kere sahaya girmelerine müsaade eden ve müdahale etmeyen polis tarzı Mısır’da imkansızdır, böyle bir şey Mısır’da görülmüş değil.

2 – Deplasman tribününün arkasındaki geniş alana ve deplasman tarafı tuvaletlerine açılan kapıyı polisler kitlemişti ve orada bizi koruyacak kimse yoktu. Zamalek’ten arkadaşım dolaylı olarak insanların kapıya sıkışarak öldüklerini söyledi ve içeride de dışarıda da polisler varken kapıyı böyle kilitlememeleri gerekirdi. Bu kapıyı kilitleyen kişi maçın son düdüğünden iki dakika önce ortadan kayboldu, düzinelerce insan üstümüze doğru koşuyordu. İnsanlar 20 dakikadır buraya ulaşmaya çalışıyorlardı ve etrafta hiçbir polis görünmüyordu.

3 – Al Ahly tribünleriyle Al Masry arasındaki nefret ta 1930′lara dayanır. Bu maç her zaman çok yüksek riskli bi maç olmuştu, babamın bana 15 yıldır “gitme” dediği tek deplasman buydu, ki o zamanlar ne organize taraftar gruplarımız vardı, ne de ultralar. Ama ezelden beridir bu iki takımın taraftarları arasında şiddet eylemleri görülürdü. Basına kalırsa Ahly ve İsmaily daha tehlikelidir ama Port Said çok daha sert ve korkutucu bir şehirdir. Onların bu ordu ve polis komplosundan haberdar olup olmadıklarını bilmiyorum ama haklarını vereyim onlar bizi öldürmeye hazırlanarak gelmişler, (“ölümünüz burada” mesajları dönüyordu ilk günden), biz onlara gümüş tepside sunulduk ve onlar da bunu mükemmel bir şekilde avantaja çevirdiler, bu çok haksız bir durumda çok büyük bir kayıp bizim için, onlar için hiçbir kural yok ve onların zihniyeti böyle. Biz çok büyük bir bedel ödedik, bazen kazanırsın, bazen kaybedersin. Bu çok çok ağır bir kayıp.

Mısır liginde her zaman olduğu gibi çevik kuvvet deplasman tribününün önünde iki sıra halinde duruyordu: bir sıra kalenin arkasında, bir sıra da curva’nın önündeki büyük koşu parkurunda.

Bizim önümüzdeki koşu parkuruna vardıklarında kalenin arkasındaki çevik kuvvet kenarlara çekildi ve onların geçmesine müsaade etti, bizim önümüzde bulunan ikinci çevik kuvvet grubu da ortadan kayboldu ve insanların üstüne işaret fişekleri, meşaleler ve taşlar fırlatmaya başladılar, biz de bu yüzden birkaç sıra geri çekilmek zorunda kaldık.

Deplasman tribününün önünde üç tane sarı kapı var, birisi oyuncuların kullandığı tünele açılıyor, ki bu kapı kapalıydı, ortada olan kapı ve diğer tarafta olan kapı bir şekilde açıktı ve bütün stad bu kapılardan girdi. Görebileceğiniz üzere deplasman tribününün önünde 5 metrelik bir çimenlik alan var, bunun ardında bir kapıdan ve çitlerden geçmemiz gerekiyordu kapılara ulaşabilmemiz için.

Bu yüzden erken davranıp onlarla kapıda karşılaşma zamanımız olmadı, zira gafil avlanmıştık ve dürüst olmak gerekirse her şey 30 saniye içinde gerçeklemişti. Ve bu tarz bir şeyi çitlerde tonlarca çevik kuvvet olmadan Mısır’da göremezsiniz.

Bazılarının sopalarının ucunda öldürücü bıçaklar vardı. Birkaç kişi deplasman tribününün arkasındaki geniş kısıma açılan tünele doğru koştu ve o kapının büyük bir asma kilitle kilitlendiğini görmenin korkusunu yaşadılar, Mısır’da kapılara asla böyle büyük kilitler vurulmaz, eğer polis sizin dışarı çıkmanızı istemiyorsa tabi.

Orada durup dövüşen insanlar ya bıçaklandılar, vuruldular, boğuldular ya da tribünlerden aşağıdaki geniş alana fırlatıldılar…

Kaçmaya çalışan insanlar tünele çıkan merdivenlerde yakalandılar ve bir çok insan orada öldü, Al Masry taraftarları onlar ölümüne ezilirken mutlu değildi, bir katliam gibi görünmesi için insanların üzerine meşaleler attılar.

Bu bir trajedi, her üç saatte bir, bir başka arkadaşımızın adını ölülerin arasında duyuyoruz. Ultras bir yaşam biçimi, ölüm değil.

Maalesef bu çok büyük bir kayıp. Polis ve ordu bizi cezalandırmak istedi, onların nefretini bize karşı kullandılar. Onursuz, beyinsiz hayvanlar!

Bizim tribünümüzün söylediği önemli şarkılardan biri de şu:

“Evrendeki en büyük klüp

bütün dünya sana karşı olsa bile

ben daima sana deli gibi aşık olacağım

kazandığın gün benim için bir kutlamadır

senden asla uzak kalmayacağım

ŞARKI SÖYLEMEYİ BIRAKTIĞIM GÜN

ÖLDÜĞÜM GÜNDÜR”

Son iki satırı her zaman daha yüksek sesle söylüyoruz, ve biliyorum ki bu besteyi bir dahaki söyleyişimizde her zamankinden daha güçlü söyleyeceğiz ve bu cümlelerin anlattığı kardeşlerimizi, onların yaşamlarını ve ölümlerini düşünerek haykıracağız.

http://daimitribuntitresimi.blogspot.com/2012/02/al-masry-al-ahly-macnda-gercekten-neler.html

 Yazan James M. Dorsey

 Mısır’ın ilk isyan-sonrası seçiminde kazandıkları başarıya güvenen  İslamcılar, devrimci futbol taraftarlarının ve gençlik gruplarının  güvenlik güçlerine karşı verdiği bir yıl süren kanlı sokak savaşına      rağmen başaramadığını başarmaya çalışıyor: Değişim!

Böyle yaparak, Müslüman Kardeşler kendilerini daha militan İslamcılardan, daha radikal olan Selefiler’den farklı kılmayı çabalıyor. Selefiler, peygamberin zamanındaki 7. yüzyıl dönemi yaşamına öykünen ve o yaşam tarzını uygulamaya çalışan radikallerdir. Kökten dinci Mısırlı ve Suudi din adamları, Somali’deki El Kaide bağlantılı El Şebab milisleri ya da Afganistan’daki Taliban gibi futbolu kafirlerin bir oyunu olmakla ve Allah’a ibadet etme görevinden uzaklaştıran bir sebep olarak görmekteler.

Devrimci futbol taraftarları da Mısır sporunda Mübarek etkilerini silecek bir değişim istiyor, Müslüman Kardeşler de. Ancak bu iki grup arasındaki fark bu hafta Hüsnü Mübarek’in 30 yıllık hükmünü sonlandıran protestoların birinci yıldönümünde net bir şekilde ortaya çıktı.

Mübarek’in elinden geçen sene geçici olarak gücü alıp ülkeyi demokrasiye götürme andıyla hareket eden Mısır ordusu, geçen sene isyanın kalbinde olan gençliğin ve taraftar gruplarının konserlerini ve futbol maçlarını içeren bu yıldönümü kutlamalarını iptal etmenin yollarını arıyor. Devrimci gençler ve taraftar grupları silahlı kuvvetlerin bir an önce kışlalarına dönmelerini isterken, ordunun bu genç ve taraftar gruplarına olan kötü muamelesi Müslüman Kardeşler tarafından destekleniyor.

Geçtiğimiz günlerde, devrimciler, siyasi kargaşadan bıkan halkın ordunun kendilerine karşı gösterdiği şiddete karşı sessiz kalmaması için bir eylem yaptı. İsyanlarının pek az ciddi boyutlu faydası olduğundan rahatsız olan bu gençler geçtiğimiz yıl boyunca orduya ve Mübarek dönemi spor yetkililerine karşı protestolarında askerlerin yükselerek artan vahşi müdahelelerinden yakındılar.

Kahire varoşlarında bulunan Heliopolis’teki genç eylemciler ve devrimci futbol taraftarları, balkonlarından aşağı bakan mahalle sakinlerine ordunun orantısız güç kullanımını afişe eden videoları diktikleri projektör ekranlarından yansıtıp “Neden sessizsiniz? Yoksa siz haklarınızı şimdiden kazandınız mı?” diye sitem ederek sordular.

Müslüman Kardeşler, devrimcilerin yapamadığını yapmaya söz verince durum daha da beter halde geldi. Futbol taraftarları Mübarek’in Mısır Futbol Federasyonu’na (MFF) ve büyük futbol kulüplerinin kurullarına atadığı insanların istifasını istedi. Fakat bu talepleri birkaç istisna dışında cevapsız kaldı. Mübarek döneminde ulusal spor ve ulusal gençlik konseyleri başkanlarının yerine Müslüman kardeşlerin desteklediği adaylar yerleştirildi.

Geçen yıl, kendi futbol takımlarını kurma fikriyle yola çıkan Müslüman Kardeşler, önce MFF başkanı Sami Zaher’in ve eski rejimle bağlantılı kulüp başkanlarının istifasını istedi. Taraftar ve kulüplerin baskısıyla görev süresinin bitmesini beklemeden koltuğunu bırakacağına söz veren Sami Zaher, geçen yıldan bu yana sözünün arkasında duracağına dair hiçbir işaret vermedi.

Spor ve özellikle futbol, bazı Selefiler ve Cihatçılar tarafından İslam’a uygun olmadığı için reddedilirken, Müslüman Kardeşler sporun sağlığa olan faydalarından bahsetmekle kalmayıp, İslam’ın izinden gitmek için sporun gerekli olduğunu vurguluyorlar.

Müslüman Kardeşler Hareketi sözcüsü Mahmut Gozlan, El Ekber Gazetesi’ne şöyle konuşuyor: “Biz genel olarak sporu destekliyor ve teşvik ediyoruz. Spor İslam çağında gelişti. Biz ülke çapında sportif faaliyetleri teşvik etmenin yollarını arıyoruz… İslam’ın futbol ve diğer spor dalları ile herhangi bir sorunu yoktur.”

Ancak diğer yanda kendisini Sünnet’in savunucusu ilan eden Mısırlı Selefi Şeyh Ebu İshak El-Huveyni futbolu yasaklatma çabasında. İslam Dünyasında onunla aynı görüşteki Suudi Selefi din adamları futbolun kurallarını İslam’a uygun olarak yeniden yazmak için bir girişim başlatmış ve Somali’de ise Cihat yanlıları tarafından futbol tamamen yasaklanmaya çalışılmıştı.

Mısır seçimlerinde %25 oy alarak ikinci parti olan Radikal İslamcı Nur Partisi’nin ruhani lideri konumunda olan Şeyh Ebu İshak El-Huveyni ise şöyle diyor: “Bir erkeğin karısıyla, oğluyla ve atıyla oynaşması haricindeki bütün eğlenceler manasızdır. Televizyon karşısında futbol izleyen ya da başka sporları izleyen amaçsız bir eğlence içinde demektir. Biz oynak bir millet değil, ciddi bir millet olmalıyız. Futbol gibi oyunlar oynamayı bırakın!”

Nur Partisi’nde şimdilerde Suudi modeli tartışılıyor. Suudi Arabistan’da 1951 yılına kadar futbol yasaktı. 2005 yılında, bir “kafir icadı” olan futbol oyunu kınandı ve uluslararası kabul görmüş Uluslararası Futbol Birliği Kurulu (IFAB) kuralları “kafirlerden” ayrılmak için yeniden düzenlendi. Faul, gol, penaltı, şort ve t-shirt gibi kelimeler yasaklandı ve gol atan oyuncuya tükürülmesi emredildi.

James M. Dorsey Singapur’daki Nanyang Teknoloji Üniversitesi’nde S. Rajaratnam School of International Studies’de görev alan tecrübeli bir akademisyen ve The Turbulent World Of Middle East Soccer (Orta Doğu Futbolunun Çalkantılı Dünyası) blogunun yazarıdır.

Metin şu sayfadan çevirilmiştir: http://mideastsoccer.blogspot.com/2012/01/islamists-vow-to-one-up-ultras-with.html

http://daimitribuntitresimi.blogspot.com/2012/02/islamclarn-msr-sporundaki-ultralarla.html

]]> http://www.vamosbien.org/index2.php/2012/02/misirda-ultralara-katliam/feed/ 0 http://www.vamosbien.org/index2.php/2012/02/buyuk-fenerbahce-konvoyu/ http://www.vamosbien.org/index2.php/2012/02/buyuk-fenerbahce-konvoyu/#comments Fri, 03 Feb 2012 13:39:37 +0000 admin http://www.vamosbien.org/index2.php/?p=1045

Söz konusu kişiler, çelişkilerle dolu beyanatlarına istifalarını açıklarken dahi devam etmişlerdir. Fenerbahçe’nin Şampiyonlar Ligi’nden men edilme süreci ve devamındaki CAS Davası hakkında; CAS Hakimi Kısmet Erkiner’in söyledikleri ve Mehmet Ali Aydınlar’ın gösterdiği reaksiyon Türkiye’deki en saygın futbol kurumunda nasıl bir komedinin yaşandığının açık belgesidir.

Sayın Aydınlar; Av.Kısmet Erkiner’in açıklamalarını hayretle izlediğini, sonrasında da bu açıklamaların doğruluğunu araştırdığını ve konuyla ilgili kendilerine 6 Eylül ve 3 Kasım tarihlerinde ulaşan raporlardan henüz haberdar olduğunu ifade etmiştir. TFF Yönetim Kurulu Başkanı’nın, bizzat kendilerini muhatap alan raporlardan haberdar olmamasının izahati nedir?

Velev ki haberdar değillerdi, aynı konuya 29 Kasım 2011 tarihinde değinen Fenerbahçe SK Asbaşkanı Sn. Ali Koç ve kulüp avukatlarımızdan Sn. Emin Özkurt’un basın toplantısından sonra bu konuyu neden araştırma gereği duyuşmamıştır ? Diğer yandan,  İlhan Helvacı başta olmak üzere TFF Hukuk Kurulu, bu rezalet sonrası  hangi amaçlara hizmet etmek için  görevine devam etmektedir ?

Bugün deplasman yasağının karar vericiler tarafından ilk günkü rahatlıkla uygulanabilmesinin en büyük sebeplerinden biri de verilen tepkinin yetersiz oluşu ve bu mücadelenin herkes tarafından sahiplenmemesidir.

Bu yasağa ilk günkü kadar öfkeli olduğumuzu, önümüzdeki maç özelinde de Beşiktaş taraftarının Kadıköy’e gelmesine müsaade etmeyen zihniyeti kınadığımızı kamuoyunun bilgisine sunarız. Deplasman hakkı tüm tribünler için iade edilene kadar Fenerbahçe taraftarının bu mücadelesi sürecektir.

Saygılarımızla,

3 Temmuz’da başlayan linç sürecini kurgulayanlar ve başımıza saranlar,biz adama eşeğini önce kaybettirir sonra da buldururuz mesajını verebilmek için son aşamaya kadar geldiler, ancak yapılan genel kurulda bu amaçlarına ulaşamadılar.

104 yıllık camianın onuruyla oynayan ve onursuzca bu oyunu bitirmeye çalışanlar karşısında, Fenerbahçemiz bugün haklı bir başarı kazanmıştır.Asırlık çınar olan Fenerbahçe, küçük beyinlerin büyük oyunlarına boyun eğmemiş ve şanlı tarihine böyle bir kayırmayla leke sürdürmemiştir.

İlk günden beri söylediğimiz gibi affedilmek değil , aklanmak bizim beklentimiz.Kimsenin affına ,minnetine ihtiyacımız yok.Varsa suçumuz, hiç kimsenin şüphesi olmasın ki darağacımızı kendimiz kurarız.

Topuk Yaylası’ndan başlayıp Cadde’den taşan ve Taksim’e sığmayan direnişimiz, bugün önemli bir mücadele kazanmıştır. 58.Madde’nin değişmemesi konusunda dik duruşunu hiçbir zaman bozmayan başta taraftarlarımız ve yönetimimiz olmak üzere, bu garabete izin vermeyen herkese teşekkür ederiz.

Fenerbahçe Taraftarlar Birliği

Davanın ve sunulan bu planın baş aktörü olduğu iddia edilen Fenerbahçe, 58.maddenin değişmemesi yönündeki tavrını açıkça ifade etmişken; bu konunun hala genel kurullara taşınması ve UEFA ile yapılan pişkin pazarlıklara konu yapılması esasen bu kaostan kimin karlı çıkmaya çalıştığının açık göstergesidir. Fenerbahçe, kendilerinden puan dileniyormuşuz gibi göstermeye çalışanlara zamanı gelince tokadı vuracaktır.

Diğer kulüp yöneticileri ve federasyon yetkilileri tarafından yapılan açıklamalarla uygulamalar arasındaki çelişki de öte yandan irdelenmelidir. Bu değişikliğin kimlerin başının altından çıktığı, kimlere yıkılmaya çalışıldığı, hangi kulüplerin bu değişikliği desteklediği açıkça ortaya konulmalıdır.

Etrafımızda dönen pazarlıkların hiçbirine prim vermiyoruz. Niyeti bozuk olanların diyetini Fenerbahçe’ye ödetmenize müsaade etmeyeceğiz. “Kapalı kapılar ardı” komedisine sığınıp bu planı Fenerbahçe’yi kurtarma operasyonu olarak servis eden jurnalciler için tekrarla altını çiziyoruz ki camia olarak 58.madde ile ilgili tavrımız nettir: Fenerbahçe bu maddenin aynen uygulanmasını istemektedir; zira Fenerbahçe’nin sürecin başından beri yegane kaygısı adil yargılanmak ve savunma hakkını kullanabilmektir.

Bu durum gerek taraftarların ortak görüşü olarak defalarca dillendirilmiş, gerekse Aziz Yıldırım tarafından yazılan mektupta ve Fenerbahçe Spor Kulübü Yönetim Kurulu tarafından yapılan açıklamalarla beyan edilmiştir.

Kulübümüz yöneticilerine gösterdikleri irade için teşekkür ediyor, atılacak her cesur adımın koşulsuz destekçisi olacağımızı önemle vurguluyoruz.

Fenerbahçe Taraftarlar Birliği

Forum linki için tıklayın;

SENİ UNUTMAYACAĞIZ..

Bakın ey futbol ailesi, ey Fenerbahçe taraftarı, burada bir zulüm var. Bir adaletsizlik daha var. Taraftarlığın ilk şartı armanın olduğu yerde olmaktır. Sevdanızı elinizden almaya çalışan bu çıyanlara karşı direnişi artıralım. Direnmek, omuz omuza olmak demektir yaşadığımız günlerde. Sıkın dişinizi. Öfkenizi hırsa, desteğe yöneltin. Mabede geldiğinizde, bunları hatırlayın. Sistemsel bir saldırı altında olduğunuzu hiç unutmadan, o koltukların ne kadar rahat olduğunu unutun artık. Mabedinizde ayağa kalkın! İsyanınızı Fenerbahçeyi daha bir ateşle destekleyerek gösterin.

Bu haksızlığa sesini çıkarmayıp izleyen de artık ülkedeki futbolun gittiği yönden şikayet etmesin.

Ve siz, bu kararları alıp, dikte ettirenler. Tarih zulmün kazandığı bir süreç yazmamıştır. Sonunuzu biliyorsunuz. Hissediyorsunuz. Ondandır bu yıl futbola dair aldığınız ardı ardına saçma kararlar. Taraftarsız futbolu yönetmek ne kolay değil mi? Yanılıyorsunuz. Siz kararttıkça futbolu, inadına taraftar ruhu aydınlatacak kara deryaları.

Türkiye’nin en sağlam deplasman tribünlerinden olma özelliğini sürdüren Fenerbahçe taraftarı, tüm engelleme çabalarınıza rağmen, arması neredeyse yanında olmayı sürdürecek.

Sonsuza dek Fenerbahçe!